Tussen bloei en vervaging

Een speels en lichtvoetig aquarel waarin bloemen, bladeren en lijnen zich als het ware spontaan uit het papier ontvouwen. Transparante lagen in blauw, violet, geel, groen en warme aardetinten vloeien in en over elkaar heen. Sommige vormen zijn herkenbaar als bloemen of bladeren, terwijl andere slechts als kleurvlek of suggestie aanwezig zijn.

De losse, donkere lijnen geven het werk richting en beweging. Ze lijken bloemstelen en takken te verbeelden, maar blijven bewust vrij en tekenachtig. Links blijft veel van het papier onbeschilderd, waardoor de kleurrijke massa aan de rechterzijde ruimte krijgt om te ademen en de indruk ontstaat van iets dat zich buiten het beeld voortzet.

Het werk balanceert tussen figuratie en abstractie. Niet de exacte weergave van bloemen staat centraal, maar de sfeer van een uitbundige, enigszins verwilderde bloementuin: kleurrijk, transparant en voortdurend in beweging. De verf mag hier haar eigen weg gaan; toevallige vloeiingen en open plekken zijn onderdeel van het beeld.

Techniek: aquarel op papier
Stijl: intuïtief, tussen figuratief en abstract
Thema: natuur, bloei en beweging